وقتی دربارهٔ هزینههای پنهان صنعت گوشت حرف میزنیم، تمرکز اغلب روی حیوانات یا محیط زیست است. اما لایهای دیگر، کمتر دیده شده وجود دارد: انسانهایی که پشت دیوارهای بدون پنجرهٔ کشتارگاه، روزانه با چاقو، بخار، خون و فریاد دستوپنجه نرم میکنند. صنعت گوشت در آمریکا، اروپا و کشورهای در حال توسعه، یکی از خطرناکترین، پربهرهکشترین و کمحمایتشدهترین صنایع کار است.
این گزارش، نگاهی مفصل به وضعیت کارگران کشتارگاه میاندازد: از آمار رسمی جراحت، تا تروماهای روانی پنهان، بهرهکشی از کارگران مهاجر، تجربهٔ تلخ کووید-۱۹، و در نهایت پیوند مستقیم میان مصرف ما و این رنج.
خطرناکترین شغل خط مونتاژ آمریکا
بر اساس گزارش سالانهٔ Bureau of Labor Statistics و OSHA، کار در کشتارگاههای مرغ و خوک آمریکا، نرخ جراحت بیش از دو برابر میانگین صنایع تولیدی دارد. سرعت خط تولید در کشتارگاههای مرغ از ۱۴۰ پرنده در دقیقه عبور میکند — یعنی هر کارگر باید بیش از ۱۰۰ بار در دقیقه چاقو بکشد. این سرعت توسط USDA افزایش یافت و در دولتهای اخیر دوباره مورد بازنگری قرار گرفت.
| صنعت | نرخ جراحت کل | نرخ جراحت با از دست رفتن زمان کار |
|---|---|---|
| میانگین کل صنایع آمریکا | ۲.۷ | ۰.۸ |
| تولید (Manufacturing) | ۳.۳ | ۱.۰ |
| فرآوری گوشت گاو و خوک | ۵.۵ | ۲.۳ |
| فرآوری مرغ (Poultry) | ۴.۹ | ۲.۰ |
| معدن (مقایسه) | ۱.۹ | ۱.۰ |
منبع: Bureau of Labor Statistics — Survey of Occupational Injuries 2022
- قطع و بریدگی انگشتها از کار با چاقوهای تیز با سرعت بالا.
- سندرم تونل کارپال و آسیب مزمن مچ از حرکات تکراری.
- سوختگی شیمیایی و خفگی با بخار آمونیاک (مبرد سامانههای سردکن).
- آسیب ستون فقرات از بلند کردن لاشهها.
- محدودیت دسترسی به سرویس بهداشتی — گزارش Oxfam (۲۰۱۶): کارگران گاهی مجبور به استفاده از پوشک بزرگسالان میشوند.
ترومای روانی پنهان: PITS
دکتر Rachel MacNair در کتاب کلاسیک خود (۲۰۰۲) مفهومی به نام Perpetration-Induced Traumatic Stress (PITS) معرفی کرد: حالتی شبیه PTSD، اما ناشی از اعمال خشونت بر دیگران، نه قربانی شدن. این پدیده در سربازان جنگ، جلادان و — یافتهٔ مهم — کارگران کشتارگاه ثبت شده. علائم شامل کابوسهای مکرر، خشم بیدلیل، گسستگی عاطفی، اعتیاد و افزایش خطر خشونت خانگی است.
مطالعهٔ Amy Fitzgerald (Windsor University، ۲۰۰۹) پس از کنترل عوامل اقتصادی نشان داد شهرهای دارای کشتارگاه نرخ معنادار بالاتری از خشونت خانگی، تجاوز و قتل دارند نسبت به شهرهای مشابه با صنایع دیگر. تکرار همین تحلیل در پژوهشهای بعدی در آمریکا و استرالیا الگوی مشابهی نشان داد.
«اولین بار که گاوی را کشتم، گریه کردم. صدمین بار، چیزی درون من از کار افتاد. هزارمین بار، دیگر چیزی نمیفهمیدم. الان وقتی خانهام، حتی به فرزندانم نمیتوانم با مهربانی نگاه کنم.»
بهرهکشی از کارگران مهاجر و سرکوب اتحادیه
صنعت گوشت آمریکا بهشدت به نیروی کار مهاجر — بسیاری از آمریکای مرکزی و بدون مدارک قانونی — وابسته است. این وابستگی، اهرم قدرتمندی برای کارفرما ایجاد میکند: کارگر بدون مدرک قانونی نمیتواند بهراحتی شکایت کند، اتحادیه تشکیل دهد یا کار را ترک کند. گزارشهای Human Rights Watch، Oxfam و Southern Poverty Law Center سالهاست این الگو را مستند کردهاند.
منبع: GAO 2017، Oxfam America 2015، BLS 2022
درس کووید-۱۹: کشتارگاه بهعنوان کانون شیوع
در بهار و تابستان ۲۰۲۰، کشتارگاههای گوشت آمریکا به کانونهای شیوع کرونا تبدیل شدند. کارگران دوش به دوش روی خط میایستند، تهویه ضعیف است، فاصلهگذاری ناممکن. تنها در ماههای نخست، بیش از ۵۹ هزار کارگر مبتلا و دستکم ۲۹۰ نفر جان باختند. اما این تنها نیمی از داستان بود.
گزارش House Select Subcommittee on the Coronavirus Crisis (۲۰۲۲) سندی تکاندهنده ارائه کرد: شرکتهای بزرگ گوشت (Tyson، Smithfield، JBS) بهطور سیستماتیک ابعاد خطر را پنهان کردند، با لابی شدید مانع تعطیلی کارخانهها شدند، فرمان اجرایی Defense Production Act را بهعنوان اهرم برای مجبور کردن کارگران به ادامهٔ کار به کار گرفتند، و حتی به کارگران بیمار اجازهٔ مرخصی نمیدادند.
آوریل ۲۰۲۰
نخستین موارد گستردهٔ کرونا در کشتارگاهها
Smithfield در داکوتای جنوبی به یکی از بزرگترین کانونهای آمریکا تبدیل شد.
آوریل ۲۰۲۰
فرمان اجرایی ترامپ
کشتارگاهها بهعنوان «زیرساخت حیاتی» اعلام شدند و عملاً نتوانستند تعطیل شوند.
مه ۲۰۲۰
هزار کارگر تنها در یک کارخانه
کارخانهٔ Tyson در Waterloo، آیووا: ۱٬۰۳۱ نفر از حدود ۲٬۸۰۰ کارگر.
نوامبر ۲۰۲۰
شکایتهای قانونی
خانوادههای کارگران درگذشته از Tyson و Smithfield به اتهام پنهانکاری شکایت کردند.
مه ۲۰۲۲
گزارش کنگره
House Select Subcommittee گزارشی ۸۰ صفحهای دربارهٔ پنهانکاری شرکتها منتشر کرد.
ابعاد جهانی: از برزیل تا ایرلند تا چین
این الگو منحصر به آمریکا نیست. در برزیل، کارگران کشتارگاههای JBS بارها از سرعت بالای خط و شرایط دمایی فلجکننده شکایت کردهاند. در ایرلند و آلمان، شیوع کووید در کشتارگاهها (بهویژه کارخانهٔ Tönnies در آلمان) منجر به قرنطینهٔ هزاران نفر شد. در چین، گزارشهای مستقل دربارهٔ شرایط کاری در صنایع پرورش طیور و خوک محدود است، اما همان الگوهای جراحت و خستگی تکرار شدهاند.
کاهش مصرف = کاهش کشتار = کاهش رنج کارگر
این پیوند، شاید ناخوشایند به نظر برسد، اما واقعیتی ریاضی است: حجم تولید کشتارگاهها، تابع مستقیم تقاضای بازار است. هر نفر که از سیستم صنعتی گوشت بیرون میآید، یا حتی مصرف خود را کاهش میدهد، سهم کوچکی از تقاضایی را که این چرخه را زنده نگه میدارد، کم میکند. عدالت حیوانی، عدالت کارگری و عدالت اقلیمی، سه ضلع یک مثلثاند، نه سه پرونده جداگانه.
- از سازمانهای حقوق کارگری مانند Food Chain Workers Alliance و UFCW حمایت کنید.
- گزارشهای مستند دربارهٔ کشتارگاهها را بخوانید (Human Rights Watch، Oxfam).
- از قانونگذاران بخواهید سرعت خط تولید و حداقل حقوق را نظارت کنند.
- در روزمرهٔ خود، حتی یک وعدهٔ کمتر در هفته، بخشی از تقاضا را کاهش دهید.
منابع و مطالعهٔ بیشتر: