مقاله تکمیلی
حمل‌ونقل دام زنده: سفری به مرگ
هر سال بیش از ۲ میلیارد حیوان زنده بین کشورها و قاره‌ها جابه‌جا میشوند؛ سفری که یکی از تاریک‌ترین حلقه‌های صنعت دام است.
ابعاد جهانی
کشورهای استرالیا، برزیل، اتحادیه اروپا و سودان از بزرگترین صادرکنندگان دام زنده‌اند. کشتی‌های بزرگ تا ۸۰٬۰۰۰ گوسفند یا ۲۰٬۰۰۰ گاو را در سفرهای ۲ تا ۴ هفته‌ای از خاورمیانه تا آسیا می‌برند. دما در طبقات پایین کشتی به بالای ۴۰ درجه می‌رسد، تهویه ضعیف است و حیوانات روی فضولات خود می‌خوابند.
تلفات و رنج
- تلفات رسمی هر سفر معمولاً ۲ تا ۵٪ گزارش میشود؛ بدین معنا که در یک کشتی ۸۰٬۰۰۰ تایی، چند هزار حیوان جان می‌دهند.
- گزارش‌های بازرسی نشان میدهد گاوها و گوسفندان با شکستگی پا، عفونت چشم، گرمازدگی و گرسنگی به مقصد می‌رسند.
- حادثه کشتی Awassi Express (۲۰۱۷): ۲٬۴۰۰ گوسفند در گرما خفه شدند و فیلم‌های مخفی منتشره موجی جهانی ایجاد کرد.
کامیون‌ها و قطارها
در داخل کشورها، حیوانات گاه ۲۴ ساعت یا بیشتر بدون آب و غذا در کامیونهای بسته جابه‌جا میشوند. در اروپا قانون محدودیت ۸ ساعت پیشنهاد شده اما هنوز تصویب نهایی نشده است.
چرا انجام میشود؟
صادرات گوشت تازه گران‌تر و حساس‌تر از حمل دام زنده است؛ همچنین برخی بازارها به دلایل مذهبی یا فرهنگی، خواهان کشتار محلی‌اند. اما گزارش‌ها نشان میدهد جایگزین گوشت سرد و کشتار پیش از حمل، هم اقتصادی است و هم رنج کمتری دارد.
تغییر در راه است
نیوزلند از ۲۰۲۳ صادرات دام زنده دریایی را به‌طور کامل ممنوع کرد. بریتانیا نیز پس از خروج از اتحادیه اروپا، در ۲۰۲۴ صادرات دام برای کشتار را قانوناً متوقف کرد. کمپین‌های Compassion in World Farming و Animals International نقش کلیدی در این تغییرات داشته‌اند.
«مدت سفر حیوانات باید تا حد ممکن کوتاه باشد و حیوانات آسیب‌پذیر نباید در سفرهای طولانی جابه‌جا شوند.»