مقاله تکمیلی
کارگران کشتارگاه: قربانیان فراموش‌شده
پشت هر بسته گوشت ارزان، نه‌فقط رنج حیوان بلکه رنج انسان‌هایی پنهان است که ۸ ساعت در روز با مرگ روبه‌رو می‌شوند.
خطرناک‌ترین شغل آمریکا
بر اساس وزارت کار آمریکا، کشتارگاه دو برابر میانگین صنایع تولیدی نرخ آسیب‌دیدگی دارد. قطع انگشت، شکستگی، سوختگی شیمیایی و استرس مزمن گرما در میان کارگران رایج است. سرعت خط تولید (تا ۱۴۰ مرغ در دقیقه برای یک کارگر) باعث آسیب‌های تکراری مزمن می‌شود.
آسیب روانی
برخی پژوهشگران برای توضیح فشار روانی کارگران کشتارگاه از مفهوم «استرس آسیبزای ناشی از ارتکاب» (Perpetration-Induced Traumatic Stress) استفاده می‌کنند که نخست دربارهٔ سربازان مطرح شد. مطالعه‌های محدود نشانه‌های بیشتر افسردگی، اضطراب و مصرف مواد را گزارش کردهاند و پژوهشی در آمریکا اشتغال در کشتارگاه را با نرخ بالاتر بازداشت برای جرایم خشونت‌آمیز مرتبط دانسته است.
کارگر مهاجر و آسیب‌پذیر
بخش بزرگی از کارگران کشتارگاه‌های آمریکا و اروپا مهاجر یا از اقلیت‌ها هستند و برخی وضعیت اقامت شکننده دارند. این وضعیت آن‌ها را در معرض استثمار، حقوق پایین و سکوت در برابر سوءاستفاده قرار می‌دهد. در دوران کرونا، کشتارگاهها به کانون‌های شیوع تبدیل شدند؛ تنها در پنج شرکت بزرگ آمریکایی دست‌کم ۵۹ هزار کارگر مبتلا شدند و ۲۶۹ نفر جان دادند.
اثر کشتارگاه بر جامعه
پژوهش جامعه‌شناختی دانشگاه ویندزور (Fitzgerald et al., 2009) نشان داد شهرهای میزبان کشتارگاه‌های بزرگ، نرخ بالاتری از جرایم خشن، تجاوز و خشونت خانگی دارند — حتی پس از کنترل متغیرهای جمعیتی و اقتصادی.
راه‌حل
گذار به اقتصاد گیاه‌محور نیازمند برنامه «گذار عادلانه» برای کارگران است: بازآموزی، شغل سبز در تولید پروتئین گیاهی و کشاورزی پایدار. کشورهایی مانند هلند و دانمارک پیشگام چنین برنامه‌هایی هستند.
«کشتارگاه‌داری اکنون خطرناک‌ترین شغل در ایالات متحده است؛ نرخ آسیب در کشتارگاه حدود سه برابر یک کارخانهٔ معمولی آمریکایی است.»