مقاله تکمیلی
گرسنگی جهانی و بشقاب پر گوشت
در حالی که بیش از ۷۳۵ میلیون نفر در جهان گرسنهاند، بیش از یک سوم غلات تولیدشده روی زمین نه به انسان، که به حیوانات صنعتی خورانده میشود.
ریاضی ساده، نتیجه شوکآور
برای تولید ۱ کیلوگرم گوشت گاو، حدود ۶ تا ۲۵ کیلوگرم غلات و سویا مصرف میشود. این یعنی ما کالری گیاهی بسیار بیشتری از آنچه بهدست میآوریم، خرج تولید پروتئین حیوانی میکنیم. اگر این غلات مستقیم به مصرف انسان میرسید، میتوانست چندین برابر جمعیت گرسنه فعلی جهان را سیر کند.
اعداد سازمان ملل
- ۷۳۵ میلیون نفر در گرسنگی مزمن (FAO 2023)
- ۲ میلیارد نفر در ناامنی غذایی متوسط یا شدید
- ۳۶٪ غلات جهان به مصرف دام میرسد
- ۷۷٪ سویای جهان به دام داده میشود
صادرات گرسنگی
کشورهای آفریقایی و آمریکای لاتین زمینهای مولد خود را به کشت سویا و علوفه برای صادرات اختصاص دادهاند. در حالی که سویای برزیل و آرژانتین به مزارع گاو اروپا و چین میرود، کودکان محلی از کمبود پروتئین رنج میبرند. این پارادوکس را اقتصاددانان «صدور کالری» مینامند.
راهحل سیستمی
تحقیقات IPCC و EAT-Lancet نشان میدهد گذار جهانی به رژیم عمدتاً گیاهی میتواند هم گرسنگی را پایان دهد و هم انتشار را کاهش دهد. این گذار نه فقط فردی، بلکه سیاستی است: یارانههای گوشت باید بازنگری شود و سرمایهگذاری در حبوبات بومی افزایش یابد.
ایران و امنیت غذایی
ایران سالانه میلیونها تن سویا و کنجاله از برزیل و آرژانتین وارد میکند تا خوراک طیور و دام تأمین شود. این وابستگی هم ارز ملی را خارج میکند، هم کشور را در برابر شوکهای جهانی شکننده میسازد. توسعه حبوبات بومی (عدس، نخود، لپه) راهحلی پایدارتر و سالمتر است.
«تا زمانی که غلات گرسنگان به دهان دامها ریخته شود، گرسنگی یک مسئله سیاسی است نه فنی.»
منابع و مطالعهٔ بیشتر: